Accuracy International Arctic Warfare Magnum Folding (AI AWM F 300WM)
Հ.Գ.
“Arctic Warfare” ընտանիքի դիպուկահար հրացանների մասին որոշ տվյալներ կարող եք կարդալ այստեղ։
«Արցախ/Арцах» խորագրի պահոցը
Եվ նորից ԼՂՀ ճանաչման մասին
Սեպ 30
Հայաստանում նորից խոսում են ԼՂՀ ճանաչման մասին: Այնպիսի տպավորություն է, որ ոչ ոք այլևս չի հասկանում, թե ինչի մասին են խոսում: Մառազմի համաճարա՞կ է, ինչ է: Ի՞նչ ասես, մարդիկ մոռացել են, թե ինչից սկսվեց արցախյան պայքարը և անկեղծորեն հավատացել են, որ մենք պայքարում ենք Արցախի անկախության համար: Անկախություն ումի՞ց: Ադրբեջանի՞ց: Եվ նույնիսկ սրան հակասող պաշտոնական թեզը, թե Արցախն Ադրբեջանի կազմում չի եղել, մարդկանց մոտ դիսկոմֆորտ չի առաջացնում: Մինչդեռ Արցախը ընդամենը Հայաստանի մարզ է: Եվ ուրիշ ոչինչ:
Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհուրդը՝ արտահայտելով Հայաստանի ժողովրդի միասնական կամքը, … հիմնվելով 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ի «Հայկական ԽՍՀ-ի և Լեռնային Ղարաբաղի վերամիավորման մասին» Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի և Լեռնային Ղարաբաղի Ազգային խորհրդի համատեղ որոշման վրա …
Սա հատված է Հայաստանի Հանրապետության Անկախության Հռչակագրից: Ինչ-որ մի պահ, ինչ-որ մեկը մեզ ասեց. “ժողովուրդ ջան, տակտիկական նկատառումներով մենք աշխարհին պիտի ասենք, թե իբր Արցախն անկախ պետություն է, մենք կապ չունենք”: Աշխարհը չհավատաց, բայց հավատացինք մենք ինքներս: Եվ հիմա լրջորեն քննարկում ենք արժի՞ արդյոք ճանաչել ԼՂՀ անկախությունը … Հայաստանից, թե՞ ոչ:
Բայց դա այս իրավիճակի միակ անհեթեթությունը չի: ՀՀՇ-ական հանցագործ վերնախավի կողմից շրջանառության մեջ դրված ‘անկախ Արցախ’ գաղափարը հանգեցրել է մեկ այլ անհեթեթության ևս. այսօր Հայաստանը բանակցություններ է վարում Ադրբեջանի հետ, որպեսզի վերջինս ճանաչի Հայաստանի տարածքի մի մասի անկախությունը Հայաստանից: Հետաքրքիր է, թե դիվանագիտության ամբողջ պատմության մեջ եղե՞լ մեկ այլ այս կարգի անհեթեթ իրավիճակ:
Ջղայնացած:
Սեպ 19
Ցավոք սրտի, երեկ ուղևորությունը ձախողվեց մեքենայում առաջացած անսարքության պատճառով, ու ստիպված ետ դարձանք: Բայց անկախ առաջին փորձի ձախողումից այդ երթուղով Արցախ առաջիկայում գնալու ենք: Հույս ունեմ, որ հաջորդ անգամ առնաց տհաճ անակնկալների:
Դե մենք գնացինք:
Սեպ 18
Հիշեցում N:2
Սեպ 17
Հարգելի ընկերներ, հիշեցնում եմ, որ առաջիկայում նախատեսվում է ուղևորություն Արցախ, և, որ մեքենայում կան երկու ազատ տեղեր, որոնք կարող եք զբաղեցնել դուք:
Ասեմ, որ նախնական երթուղին փոխվել է: Նախ շարժվելու ենք շաբաթ երեկոյան ու հասնելու ենք Քարվաճառ քաղաք, որտեղ և գիշերելու ենք: Մինչև Քարվաճառ մենք մենակ չենք գնալու. մեկ այլ մեքենայով այնտեղ է գնում նաև կոլեգաներիցս մեկը իր ընկերների հետ (որոնց թվում նաև aaghayan-ը): Իրենք այդ ճանապարհը արդեն շատ լավ գիտեն, բազմիցս գնացել են, այնպես որ առանց խնդրի տեղ կհասնենք: Դրա շնորհիվ հաջորդ առավոտյան մի քանի ժամ շահած ենք ունենում, որի շնորհիվ առաջին օրը կարող ենք այցելել մի քանի այլ վայրեր ևս. ենթադրաբար կգնանք կամ Սարսանգ, կամ Իստիսու, կամ էլ ուղղակի ավելի շատ ժամանակ անց կկացնենք Դադիվանքում և Գանձասարում: Փոփվել են նաև երթուղու այլ հատվածներ և գիշերելու վայրերը: Երթուղին այժմ ունի հետևյալ տեսքը:
Շաբաթ.
Երևան-Քարվաճառ:
Կիրակի.
Քարվաճառ-Դադիվանք-Գանձասար-Մարտակերտով Տիգրանակերտ-Նոր Մարաղա (հավանական է, որ այս երթուղում ավելանա նաև Իստիսուն կամ Սարսանգը):
Երկուշաբթի.
Նոր Մարաղա-Շուշի-Ամարաս-Հադրութ-Արաքսի ափ-նոր ջրամբար-Միջնավան-Կովսական-Կապան:
Երեքշաբթի.
Կապան-Երևան:
Գիշերակացի վայրերը Քարվաճառ, Նոր Մարաղա, Կապան:
Եթե միանալ ցանկացողներ կան, խնդրում եմ մինչև այսօր երեկոյան ինձ տեղյակ պահեք:
Ճանապարհորդություն Արցախով
Սեպ 16
Մի քանի ընկերներով նախատեսում ենք առաջիկա հանգստյան օրերը` սեպտեմբերի 19-ից 21-ը, կազմակերպել ճանապարհորդություն Արցախով: Նախնական մոտավոր երթուղին հետևյալն է. Երևան-Զոդ-Դադիվանք-Գանձասար-Ստեփանակերտ-Շուշի-Տիգրանակերտ-Ամարաս-Արաքսի ափ-Միջնավան-Կովսական-Կապան-Երևան: Գիշերելու ենք Շուշիում և Կապանում:
Կա հավանականություն, որ մեքենայում կլինի երկու ազատ տեղ, այնպես որ, եթե կան միանալ ցանկացողներր, ապա կարող են տեղյակ պահել ինձ կամ այս գրառման տակ, կամ անձնական հաղորդագրության միջոցով: Բոլոր ծախսերը կատարվելու են հավասար մասնաբաժիններով: Տեղյակ պահելու վերջնաժամկետն է ուրբաթ երեկոն կամ ծայրահեղ դեպքում շաբաթ առավոտյան:
Նաև շնորհակալ կլինեմ առաջարկների և խորհուրդների համար:
Նախորդ գրառմանս մեջ խնդրել էի նշել Հայաստանի Ազգային Հերոսների անունները: Ցավոք արձագանքեցին միայն երեք ընկեր.
Բոլորի անունները ճիշտ նշեց talinci-ն: Անձամբ ես հարցնելու դեպքում կկարողանայի նշել միայն Մովսես Գորգիսյանի, Թաթուլ Կրպեյանի և Մոնթե Մելքոնյանի անունները: Վիտյա Այվազյանի ու Յուրա Պողոսյանի մասին լսել էի, բայց հարցնելու պահին չէի հիշի:
Արցախյան Ազատագրական պայքարում ունեցած ներդրման համար պատերազմի ընթացքում և պատերազմի ավարտից հետո առաջին տարիներին Ազգային Հերոսի կոչում է շնորհվել յոթ հայորդու: Բոլորին հետմահու: Ես գիտեի երեքի անունը, իսկ դու՞ք: Քանիսի՞ անունը կարող եք նշել: Մեկնաբանություններն առայժմ թաքցնում եմ:
Հ.Գ.
Երևի ավելորդ է ասել, որ համացանցում ցուցակը չփնտրեք:
Պատահաբար հայտնաբերեցի “Մոնտեվիդեոյի կոնվենցիան”: Ճիշտ է, կոնվենցիան ստորագրել են միայն ամերիկյան երկրները, բայց կոնվենցիայի դրույթները, ըստ անգլիական Վիքիպեդիայի, տարածվում են ոչ միայն այն ստորագրած երկրների, այլ միջազգային իրավունքի բոլոր սուբեյտների վրա (եթե ես ճիշտ եմ հասկացել անգլերեն տարբերակը): Նույն տեղում նշվում է, որ ԵՄ-ը Հարավսլավիան մասնտելիս, ելնում էր հենց այս կոնվենցիայի դրույթների վրա: Եթե դա իսկապես այդպես է, ապա կամ այս կոնվենցիան չափազանց հետաքրքիր և օգտակար է:
Կոնվենցիայի 1-ին հոդվածն ասում է.
Պետությունը, ինչպես միջազգային իրավունքի սուբյեկտ պետք է բավարարի հետևյալ պայմանններին.
ա. մշտական բնակչություն
բ. որոշակի տարածք
գ. սեփական կառավարություն
դ. այլ պետությունների հետ հարաբերությունների մեջ մտնելու ունակություն:
Ավելին` կոնվենցիայի 3-րդ հոդվածն ասում է.
Պետության քաղաքական գոյությունը կախված չէ այլ պետությունների կողմից նրա ճանաչված լինելուց: Նույնիսկ ճանաչումից առաջ պետությունն իրավունք ունի պաշտպանել իր ամբողջականությունը և անկախությունը, որպեսզի ապահովի իր զարգացումը և հետևաբար իրավունք ունի գործել այնպես, ինչպես հարկ է համարում. ընդունել օրենքներ, մատուցել ծառայություններ, ինչպես նաև սահմանելի իր դատարանների յուրիսդիկցիան և կոմպետենցիան: Այս իրավունքները չունեն այլ սահմանափակումներ, բացի այլ պետությունների իրավունքներից:
Եվ վերջապես հոդված 6-ն ասում է.
Այլ պետությունների կողմից ճանաչումը միայն նշանակում է, որ ճանաչող պետությունը ընդունում է մյուսների միջազգային իրավունքի սուբյեկտ լինելը: Ճանչումը անպայման է և անդառնալի:
Թարգմանություններն իմն են և մոտավոր: Մի խոսքով, եթե իսկապես այս կոնվենցիան ճիշտ է միջազգային իրավունքի բոլոր սուբյեկտների համար, ապա Արցախի միջազգային ճանաչում բառակապակցությունը ոչ անհրաժեշտ բան է նաև միջազգային իրավունքի տեսակետից, որովհետև այդ իրավունքը միանշանակ ասում է, որ պետության ճանաչված լինելը, ներողություն արտահայտությանս համար, ոչ մեկի տանձին չի:
Հ.Գ.
Շատ տարօրինակ է, որ այս կոնվենցիայի մասին Հայաստանում ընդհանրապես չի խոսվում: