1992 թվականի հունիս։ Այն ժամանակվա Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար Ռահիմ Գազիևը Գանձակում` Մարտակերտն ու Շահումյանը զավթել պատրաստվող ռուսական օդա-դեսանտային ուժերի ստորաբաժանումներ այցի ժամանակ։
Հ.Գ.
Ի դեպ, Գազիևի հետևից քայլող երկուսի դեմքը շատ ծանոթ է։ Առաջին ոնց որ ինչ-որ գեներալ է հիմա իրանց մոտ, իսկ երկրորդին նմանանեցնում եմ Շամանովին, թեև հնարավոր է սխալվում եմ։
Վահրամը վերջերս հակադիպուկահարային միջոցառումների մասին էր գրել։
Ասեմ, որ ես էլ եմ շատ ուզում, որ ադրբեջանական գյուղերը ոչնչացվեն։ Տո ոչ միայն գյուղեր, քաղաքներ էլ և ընդհանրապես` Բաքուն պիտի կործանվի։ Բայց որքան էլ արդար լինի վրեժ լուծելու ցանկություններս, ամեն դեպքում այդ գյուղերը ոչնչացնելու նպատակահարմարության հարցը այնքան էլ միանշանակ չի։
Նախ, ի՞նչ կտա կամ կարող է տալ մեզ այդ գյուղերը ոչնչացնելը։
1. Դե ասենք որոշակի քանակի թուրքեր կպակասեն։
2. Դա կարող է որոշակիորեն դեմորալիզացնել ադրբեջանցիներին։
3. Մենք մեզանից գոհ կլինենք, որ վրեժ լուծեցինք։
4. Հնարավոր է, որ սահմանամերձ գյուղերի բնակիչները սկսեն լքել այդ գյուղերը։
5. Հնարավոր է, որ դա ազդի և ադրբեջանցիները սկսեն իրենց խելոք պահել։
6. Ինչ-որ ուրիշ բան, որ իմ մտքով չի անցել։
Իսկ ի՞նչ բացասական կամ մեզ ոչ ձեռնտու հետևանքներ կլինեն։
1. Ադրբեջանցիները հերթական (և այս անգամ ոչ հնարովի) առիթը կստանան հայերին ապամարդկայնացնելու։ Դե ասենք սա առանց էն էլ առաջ են բրդում։
2. Սրտաճմլիկ ու դաժան տեսարաններ. կանանց, ծերունիների ու հատկապես երեխաների դիակներ ու մարմնի մասեր, երեխաների դիակների վրա իրանց կտրատող ու մխիթարվել չցանկացող մայրեր, արդարություն հաստատելու ու հանցագործներին պատժելու լացակումած կոչեր ու գումարած մանր-մունր բաներ, ասենք վառվող տներ, այգիներ, մանկապարտեզնե՛ր ։ Մի խոսքով մի полный комплект ֆաշիզմ, նացիզմ, տեռորիզմ ու տենց լիքը ուրիշ -իզմեր։ Հա, ու այդ ամենը սիէնէնների ու բիբիսիների ուղիղ եթերներում։
Գիտեմ, որ կլինեմ մարդիկ, որ կասեն “մենք պետքա թքած ունենանք բոլոր էտ սիէնէնների ու բիբիսիների վրա, ու՞ր էին դրանք, երբ մեր զինվորներին ու տրակտորիստիներին խփում էին”։ Պատասխանեմ. ” գաղափար չունեմ, թե ուր էին սիէնէնները ու բիբիսիները, բայց այ հ1-երն այդ ժամանակ երևի Աննայի հերթական սերիան էին նկարահանում։ Ինչ վերաբերում է թքած ունենալուն, իրանց վրա ես էլ հաճույքով կթքեի, բայց եթե ինչ-որ մեկը համարում է, թե բացարձակ կարևոր չի կհայտնվե՞ն վերը նկարագրված սրտաճմլիկությունները բիբիսիներում, թե՞ ոչ, ապա … ասելիք չունեմ։
3. Մահմեդական բոլոր երկրներով մեկը հակահայկական հիստերիա կբարձրանա, բա ո՞նց, հայերը մահմեդական երեխաներ են սպանել։ Եթե մինչև այժմ մահմեդական աշխարհը քիչ թե շատ չեզոք էր հայ-ադրբեջանական հակամարտության հարցում կամ ավելի ճիշտ ոչ թե չեզոք էր, այլ առանձնապես չէր հետաքրքրվում, ապա այժմ իրավիճակը լրիվ կփոխվի։
4. Բացառված չեն նույնիսկ որոշակի պատժամիջոցներ Հայաստանի նկատմամբ։
Չգիտեմ ում համար ոնց, բայց այն, որ ադրբեջանական գյուղերը ոչնչացնելը նպատակահարմար չի, իմ համար ակնհայտ է։ Հնարավոր օգուտները երաշխավորված չեն ու չափազանց փոքր են, իսկ վնասները գրեթե հաստատ և բավականին զգալի։
Բա լավ ի՞նչ անել։ Հնարավորության դեպքում պետք է ճնշել կրակակետերը և ոչնչացնել թշնամու ցանկացած զինվորի, որը մեր տեսադաշտում հայտնվելու անզգուշություն կունենա և իհարկե զգոն լինել։
Իսկ ինչ վերաբերում է գյուղերին, ապա դրանց առնվազն մինչև պատերազմի վերսկսումը պետք է հանգիստ թողնել։ Ենթադրում եմ, որ ադրբեջանցիներն այդ գյուղերը կօգտագործեն պատերազմ սկսելու համար։ Ինչ-որ մի պահի կսկսեն ադրբեջանական գյուղերի ռմբակոծման մասին լուրեր տալ, հիստերիա բարձրացնել, ցուցադրական էվակուացիա կկազմակերպեն մի քանի գյուղից (լաց ու կոծով, բանով, ուղիղ ռեպորտաժներով և այլն), մի խոսքով իրավիճակի սրված լինելու արհեստական պատկեր կստեղծեն ոև ահա, պատերազմ սկսելու պատրվակ։
Բայց անկախ նրանից, թե կստեղծեն այդպիսի պատրվակ, թե ոչ, պատերազմի հենց առաջին իսկ օրերից այդ գյուղերը պետք է հիմնահատակ անել։ Այս դեպքում արդեն պատկերը լրիվ այլ է լինում։ Նախ պատերազմ է և սահմանամերձ բնակավայրերի ավիրումը սպասելի է։ Երկրորդ, հայերի “մեղավորությունը” այս դեպքում այնքան էլ ակնհայտ չի։ Եվ վերջապես, այդ դեպքում ունենում ենք կոնկրետ օգուտներ, որոնք հենց այդ պահին անհրաժեշտ կլինեն. բնակչության որոշակի դեմորալիզացիա, որը մինչև իրենք կհասցնեն չեզոքացնել, մենք օգուտները քաղած կլինենք (խաղաղության ժամանակ այդպես չի) և փախչող բնակչության պատճառով իրենց կոմունիկացիաների ծանրաբեռնում (խաղաղության ժամանակ ծանրաբեռնված կլինեն, թե ոչ, էական չի)։
Ադրբեջանական բանակը հերթական զոհն է տվել. իրենց ասելով զինվորներից մեկը խախտել է անվտանգության կանոնները և վիրավորել ընկերոջը, ով հետագայում մահացել է։ Բայց դրա համար չի, որ գրում եմ սրա մասին, այլ սրա.
Отметим, что совершивший выстрел А.Дамиров был призван на действительную воинскую службу в апреле 2010 года Губинским районным военкоматом, скончавшийся Х.Аллахвердиев же был призван на воинскую службу в апреле 2010 года Шушинским районным военкоматом.
Փաստորեն Շուշիում զինկոմիսարիատ ունեն, խաբար չենք։
Ուշագրավ փոփոխություն է տեղի ունեցել ադրբեջանական բանակում: Վերջին արտակարգ պատահարից հետո պաշտոնանկ է արվել և մեկ աստիճանով իջեցվել 3-րդ բանակային կորպուսի (Շամխոր) հրամանատար Չինգիզ Շաֆիևը, իսկ նրա փոխարեն կորպուսի հրամանատար է նշանակվել Ադրբեջանի ազգային հերոս գեներալ-լեյտենանտ Ռովշան Ակպերովը ով մինչ այդ 4-րդ բանակային կորպուսի (Բաքու) հրամանատարն էր:
Պատկերացնու՞մ եք, թե ինչ ահավոր է. համ Ռովշան, հետն էլ Ակպերով ու իբր դա քիչ էր, մի հատ էլ Ադրբեջանի ազգային հերոս: Այս երեք հանգամանքը միասին երևի լիուլի բավարար են այդ մարդու բարոյահոգեբանական նկարագիրը լրիվ պատկերացնելու համար: Ավելացնեմ միայն, որ Ադրբեջանում և ոչ միայն Ադրբեջանում Ակպերովը հայտնի է սեփական մարտական ընկերներին դավաճանելով, ալկոհոլի և թմրանյութերի հանդեպ սիրով և նույնիսկ սպանություններով. մասավորապես 2001 թվականին Ակպերովը Կիևում դանակով սպանել էր ադրբեջանցի գործարար Էլչին Ալիևին:
Երևի ավելորդ է նաև ասել, որ նույնիսկ նման բարոյահոգեբանական նկարագիր ունեցող մարդը գեներալ-լեյտենանտի աստիճան և Ադրբեջանի ազգային հերոսի կոչում ստանալու համար պետք է անգնահատելի ծառայություններ Ընտանիքին և անձամբ Նրան: Ու այդպես էլ կա, Ակպերովը դեռ 90-ականների կեսերին Հեյդար Ալիևին շատ էր օգնել ընդդիմադիրներին վերացնելու կամ էլ գոնե բանտերում փակելու գործում և նաև այդ պատճառով էր նշանակվել հենց Բաքվի կորպուսի հրամանատար:
Հետաքրքիր է նաև այն, որ ի տարբերություն պաշտոնանկ արված Շաֆիևի, ով պաշտպանության նախարար Սաֆար Աբիևի թիմից էր, Ակպերովը ոչ միայն Աբիևի թիմից չի այլև ավելին՝ վերջինիս հիմնական մրցակիցներից է համարվում: Փաստորեն ստացվում է, որ մի կողմից Աբիևը զրկվում է անձնական օգտագործման կորպուսի հրամանատարից, իսկ մյուս կողմից էլ նրա հիմնական մրցակիցներից մեկն աքսորվում է Բաքվից: Հետաքրքիր է, թե այս ամենի վերջում ավելի շատ շահած դուրս կգա:
Նախապես ասում եմ ” այն ինչ այս գրառման մեջ գրում եմ, շատ հավանական է, որ իրականությանը ամենևին չհամապատասխանի, ստուգելու ոչ ժամանակ, ոչ հավես, ոչ էլ ներվեր չեն եղել:
Մենք և ադրբեջանցիները ինչ-ինչ տարբերություններ ունենք: Ասենք չեմ ասում լավ, վատ ու չեմ ասում, որովհետև չեմ ուզում տենց բան ասել: Ասում եմ, որ կան օբյեկտիվ տարբերություններ: Այն հատկություններից մեկը, որով տենց օբյեկտիվորեն տարբերվում ենք, դա դիվերսիա կամ, եթե կուզեք տակ փորելու ու կյավուզա գրելու հատկությունն է: Բայց էտ ձեր իմացած հայկական, պապենական տակ փորելն ու կլյաուզա գրելը չի: Ասենք էս վիկիլիքսեղենը, որ տպվեց, Իլհամը ահագին ամբախ-զամբախ տուֆտել էր տարբեր մարդկանց մասին: Դե մենք ասենք խժժացինք, կայֆավատ էղանք, անցավ գնաց: Ադրբեջանցիները տենց չեն: Հիմա Հայաստանի վիկիլիքսեղենից են բաներ տպվել ու մասնավորապես, որ հայերը ուկրաինացիներին չէին թողնում իրանց գալադամոռը հիշեն, քանզի վասն զի համընկնում էր հերթական օրհնված սհաթի հետ, բան-ման: Ի տարբերություն մեզ, ադրբեջանցիները հավայ չեն խժժում. “ֆորպոստ, բան-ման”, այսինքն` չէ, խժժալը խժժում են, բայց դա իրանց հիմնական զբաղմունքը չի դրա հետ կապված, իսկ հիմնական զբաղմունքը ուկրաինական ֆորումներում, հայերեն ասած, շիրա տալն է: Դե պարզա, կյանքումս ուկրաինական ֆորում չեմ տեսել, բայց չեմ կասկածում, որ բազմաթիվ ադրբեջանցիներ ու հատկապես և առավել ևս ադրբեջանուհիներ ջանասեր մեղուների նման ուկրաինական ֆորումներում շիրա են տալիս: Ու ասենք իրանց մոտ նենց չի, որ ինչ-որ ֆլեշմոբովա դա կազմակերպվել, ներքին մղումով, էնտուզիազմի հաշվին:
Մի տեսակ ուշադրություն չէինք դարձրել, որ հարևանները փետրվարի 3-ին կորցրել են ևս մեկը ինքնաթիռ. ուսումնա-մարտական Սու-25ՈւԲ` Կյուրդամիրի ավիաբազայում վայրէջք կատարելիս: Սա արդեն լավ, բարի ավանդույթ է դառել ու դա չի կարող չուրախացնել: Մինչ այդ ադրբեջանցիներն արդեն կորցրել էին մեկ Միգ-29ՈւԲ Կասպից ծովի վրա և մեկը Սու-25 Դալյարի ավիաբազայի մոտ, իսկ օդաչուները զոհվել էին: Ճիշտ է, այս դեպքում երկու օդաչուն էլ հասցրել են լքել ինքնաթիռը, ինչը, իհարկե, ավանդույթների խախտում է:
Ըստ պաշտոնական վարկածի ինքնաթիռի վթարի պատճառը վայրէջքի ժամանակ շասսիի չբացվելն է եղել: Ճիշտն ասած մի քիչ տարօրինակ է հնչում: Սու-25-ը շատ դիմացկուն և կենսունակ ինքնաթիռի համբավ ունի և մասնավորապես շասսիի չբացվելու դեպքում վայրէջքը կորպուսով են անում, իսկ այստեղ մի ամբողջ փոխգնդապետ, կապիտանն էլ վրադիր, տեսնելով, որ շասսին չի բացվում, լքում են ինքնաթիռը:
Հնվ 18
Так же под катом смотреть мультик “У них”.
Как сообщает АзерТАдж, 29 декабря во дворце “Гюлистан” состоялась церемония вручения Президенту Азербайджанской Республики Ильхаму Алиеву премии “Друг журналистов”.
бла бла
Председатель Совета печати Афлатун Амашев сообщил, что премия “Друг журналистов” присуждается выдающимся деятелям государства и правительства, личностям, проявляющим заботу о медиа. В последний раз эта премия вручалась общенациональному лидеру Гейдару Алиеву (прим. ” какая неожиданность).
Афлатун Амашев отметил, что результаты этого опроса стали высокой оценкой, которую азербайджанские журналисты дают успешной политике Президента Ильхама Алиева в области печати, его вниманию и заботе о журналистах (прим. ” и как не вспомнить тут Эйнуллу Фатуллаева?) и журналистских организациях.
блаблабла, бла, бла, блабла, бла.