“Ռուսական և Օսմանյան կայսրությունների բախման թատերաբեմ դարձավ Արևելյան Անատոլիան` պատմական Հայաստանը” ” ի՞նչ եք կարծում որտեղի՞ց է այս մեջբերումը:
ՀԱՎԵԼՈՒՄ.
Հ1-ով Լոուրենս Ջորդանի “Հայերի Ցեղասպանությունը” փաստագրական ֆիլմի անոնսում: Մեջբերվածից հետո էլ ավելացվում է սրա նման մի բան. “ռուսներին օգնելու պատրվակով Թուրքիայի կառավարությունը թույլատրեց որոշ շրջաններից տեղահանումը, թալանը ու հետո էլ ոչնչացումը”:
“Արտույտների ագարակը” ֆիլմի անոնսում էլ նշվում է. “Անատոլիայով արյան գետեր էին հոսում”:
Этим девайсом я когда-то очень гордился. Еще бы, пока остальные мучились с логарифмическими таблицами, я халтурил. А девайс все еще работает )))))
Да чего же закомплексованы многие армяне в России. Болеют исконностью. Ужас просто. И при этом умудряются в своих комплексах обвинить другим.
Տեսնես “Հատուկ ռեպորտաժ” ծրագրի ստեղծողները մարմնի ո՞ր մասով են մտածում, որ սենց էշություններ են եթեր թողնում. մոգեր, գուշակներ, ատրճանակի գնդակը կասեցրած մարդու մագնիսական դաշտ ու ես շատ գիտեմ էլ ինչ ցնդաբանություն: Ու դա Հ1-ն է:
Apr 10
Вторник в данном случае это неимеющийаналоговвмире перспективный российский танк 4-го поколения Т-95. Об этом два дня назад сообщил замминистр обороны РФ Владимир Поповкин. Напомню, что еще раньше было объявлено, что другой перспективный российский танк, так называемый “Черный Орел” и вовсе никогда не существовал, точнее существовал, но дело дальше макета не пошло.
Впрочем, проект Т-95 действительно аналогов в мире не имел, ни одна другая страна сегодня не разрабатывает новый танк, а лишь модернизирует те, что есть и копирует у других. Так более эффективно получается. Почему проект закрыли трудно сказать. Возможные причины могут быть:
1.танк получался слишком дорогим,
2.технологическая отсталость РФ не давал возможности довести танк до ума,
3.так и не смогли создать двигатель, который смог бы сдвинуть с места 55 тонную махину,
4.танк изначально был средством попыла бабла и вот накрылся,
5.глобальная ” как уже сказал, разработкой новых танков никто не занимается, можно сказать, что танкостроение в тупике, вот и до русских дошло, что они в тупике,
6.комбинация вышеперечисленных.
По ходу медным тазом накрылись и ряд других проектов, а именно новая САУ “Коалиция-СВ”, БМД-4, БМПТ, новая танковая башня, которую планировали поставить на Т-72, Т-80 и Т-92, ну и всякая мелочь.
Этого Рафика кажись вернули.
Вот объясните мне какого художника, а? Тем более, что сам он не хочет вернутся. Уже которого возвращаем, вместо того, чтобы всячески подталкивать, чтобы еще больше сбежали. Нет у себя конечно держать их не надо и про гражданство тоже пусть не мечтают, но в 3-ие страны можно и нужно.
Mar 31
Երեկ երեկոյան տանը տարբեր երգեր էինք հիշում, հիմնականում ֆիդայական-հայրենասիրական. “Գնդակ որոտաց նոյեմբեր ամսում …”, “Հազար իննհարյուր յոթ թվականին, Չքնաղ մայիսի քսան և յոթին, …”, “Իբրև արծիվ սավառնում ես …”, “Ձայն տուր ով ֆիդա …” և այլն, և այլն, և այլն: Երգեր Անդրանիկի, Դրոյի, Արաբոյի, Գևորգ Չաուշի, Աղբյուր Սերոբի, Մախլուտոյի մասին: Հայ ազատագրական պայքարի պատմությունն ինձ առաջին անգամ այս երգերն են պատմել: Այս երգերն են, որ ստիպել են հետաքրքրվել այս անուններով, ստիպել են կարդալ և ավելին իմանալ նրանց մասին: Այս երգերն էին, որ ինձ համար բացեցին “Անդրանիկ”, “Ռանչպարների կանչ”, “Խոսեցեք Հայաստանի լեռներ”, “Ինձ բահ տվեք” և ուրիշ շատ ու շատ գրքեր: Ով գիտի, միգուցե այդ գրքերից շատերն էլ գրվել են հենց այդ երգերի շնորհիվ: Առաջին անգամ այս երգերից եմ իմացել Մուշ, Վան, Սասուն, Զեյթուն, Առաքելոց Վանք բառերը, երբ դեռ նույնիսկ չգիտեի թե ինչ բան է քարտեզը: Այս երգերն են, որ սիրել են տվել այդ քաղաքները, որոնք աչքովս էլ չեմ տեսել, նրանք են ինձ ասել, որ դրանք իմն են:
Հետո հիշեցի մեր նորօրյա ազատամարտը: Այդ ազատամարտի մասին ինձ արդեն պատմում էր հեռուստացույցը: Պատմում էր ու անցնում, իսկ պատերազմի ավարտից հետո հեռուստացույցն էլ դադարեց: Արդյունքում մնաց միայն գիտակցությունը, որ պատերազմ է եղել: Անուններ, դեպքեր ” այդ ամենը չէր մնում, որովհետև չէր երգվում: Այն ժամանակ այդ ազատամարտին ու նրա հերոսներին նվիրված երգեր դեռ չկային գրված: Ու ցավալի է, որ այսօր էլ չեն երգվում: Չգիտեմ, գրվել են, թե ոչ, բայց չեն երգվում: Մի երգ եմ լսել Գետաշենի անկման մասին, մի երգ Ավոյի, մեկ-երկու երգ պատերազմի մասին ու վերջ: Հա, մեկ էլ Վազգեն Սարգսյանին նվիրված պետպատվեր երգը, բայց դա էլ ազատամարտի հետ քիչ կապ ունի: Կա՞ արդյոք Շուշիի ազատագրմանը նվիրված երգ, Քարինտակի պաշտպանությանը նվիրված երգ, Բերձորի համար պայքարին նվիրված երգ, Աղդամը լռեցնելուն նվիրված երգ: Կա՞ն արդյոք ստեփանակերտցիների, մարտակերտցիների, մարտունեցիների, հադրութցիների տոկունության ու քաջության մասին երգեր: Կա՞ն երգեր նվիրված մեր նորօրյա հերոսներին Լեոնիդին Ազգալդյանին, Աշոտ Ղուլյանին, Մովսես Գորգիսյանին և մյուսներին : Եթե կան էլ, ապա մնում են բոլորին անհայտ, չերգված ու մոռացության դատապարտված: Եթե չկան, ապա մեր ազգը ծանր հիվանդ է: Արցախյան ազատամարտի Խաչիկ Դաշտենցն էլ դեռ չկա: Ու հիմա որտեղի՞ց այսօրվա երեխաները լսեն այդ ազատամարտի պատմությունը: Նահանջ առանց երգի ու արդեն ոչ թե Սփյուռքում, այլ Հայաստանում ու բառի բուն իմաստով:
Mar 30
Вчера наконец посмотрел этот разрекламированный спектакль. Если честно, то немного разочарован. Я наверное ожидал что-то более серьезное, точнее отзывы о спектакле давали мне основание ожидать что-то более серьезное. Ну и реклама сделала свое дело. Но оказалось, что спектакль из себя ничего такого и не представляет ” так, средненький спектакль. Смотреть наверное все таки стоит, но не посмотрев, ничего особо и не потеряешь. Ну и такую популярность спектакль точно не заслуживает: тут видимо надо респектнуть рекламщикам .
Из положительного ” юмор есть, правда местами плагиатный и боянистый, но во всяком случае не скучаешь. Идея донести до каждого, что он лично несет ответственность за все, что происходило в стране, происходит сейчас и будет еще происходит, в целом правильная ” и это положительно, но есть в этом и отрицательное ” все было преподнесено немного не так, ни в той форме, немного банально что ли ” затрудняюсь дать точную характеристику. В итоге, сабж был успешно доставлен ни во все мозги. Часть мозгов пришел с настроем на смех и ушел с этим настроем, а часть свой грех начал весьма отчетливо замечать у всех в округ, но только не у себя и в конечном итоге еще раз убедился, что де “երկիրը երկիր չի” и “դե ազգ չենք էլի”, то есть пришел к выводом, изначально противоположным к тем, к каким должен был придти по идее создателей. Такие у меня впечатления остались от спектакля.
Տեսնես էտ ո՞ր խոտից հետո է սրանց ուղեղում փայլատակել Հայկ Նահապետին կոչում շնորհելու միտքը:
Via hayrenater
